ตอนที่ 132 ไม่ใช่สิ่งที่ฉันคิดในใจ

ลู่หลียืนอยู่หน้าบันได ก้มหน้ามองมือทั้งสองข้างที่เต็มไปด้วยรอยเหี่ยวย่นคู่นั้น แม้ว่าเหลียงหว่านซู่จะไม่จำเป็นต้องทำงานบ้าน แต่พออายุมากขึ้น มือก็ยังคงหลงเหลือร่องรอยแห่งกาลเวลาเอาไว้อยู่ดี

ยามค่ำคืนค่อนข้างเย็น ทว่าบนมือของเธอกลับเจือไว้ด้วยไออุ่น ส่งผ่านไปยังหลังมือของเธออย่างไม่ขาดสาย นำพาความอบอุ่นมาให้

“ใช่ค่ะ”

หลังจากเงียบไปชั่วครู่ ลู่หลีก็เอ่ยตอบอย่างหนักแน่น

ไม่ว่าจะเป็นเหลียงหว่านซู่หรือหลวนสือเนี่ยน ความดีและความห่วงใยที่พวกเธอมีให้นั้นล้วนเป็นเรื่องจริงทั้งสิ้น

เธอไม่ควรลบล้างความดีงามและความทุ่มเทของพวกเธอ เพียงเพราะการแต่งงานกับหลวนสือเยี่ยนได้ผ่านพ้นไปแล้ว

ในดวงตาของเหลียงหว่านซู่เริ่มรื้นด้วยหยาดน้ำตา เธอพยักหน้า “ถ้าอย่างนั้นก็ดีแล้ว”