กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ทว่าเรื่องราวมักไม่พัฒนาไปตามใจปรารถนา
ความมั่นใจของเขาในวันวาน ยามนี้ได้กลายเป็นสาเหตุหลักที่ทำให้คนทั้งสองเกิดรอยร้าว
“ฉันเลือกเธอ ไม่ใช่เพราะคิดจะแก้แค้นฟางเจวี๋ยเซี่ย และเธอก็ไม่ใช่ตัวแทนของฟางเจวี๋ยเซี่ยด้วย”
แสงไฟสีเหลืองอบอุ่นสาดส่องลงบนร่างของคนทั้งสอง คนหนึ่งยืนอีกคนหนึ่งพิง คนหนึ่งร่างกายเกร็งแน่น สีหน้าดูคล้ายสำนึกผิดและคล้ายอ้อนวอนขอการให้อภัย
อีกคนหนึ่งกลับมีท่าทีสงบนิ่ง ไม่ว่าคนที่อยู่ตรงข้ามจะพูดอะไรกัน สีหน้าและสายตาก็ไม่เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย
“พูดจบหรือยัง”
ลู่หลีเอียงศีรษะเล็กน้อย แววตาห่างเหิน
“ถ้าพูดจบแล้ว ก็กลับไปเถอะ”
เธอขยับข้อมือ ส่งสัญญาณให้เขาปล่อยมือ
“เธอไม่เหมือนกับเธอคนนั้น”