กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“มันมีความหมายด้วยเหรอ”
แววตาของลู่หลีไม่มีการเค้นถามหรือยั่วยุแม้แต่น้อย ราวกับแค่กำลังพูดถึงเรื่องธรรมดาทั่วไปเรื่องหนึ่งเท่านั้น
“มีชีวิตมาจนถึงวัยนี้ เวลาฉันทำอะไรก็เริ่มมองหาความหมายและผลประโยชน์แล้ว ถ้าทำเรื่องนี้ไปแล้วไม่มีผลดีอะไรกันกับฉันเลย แล้วทำไมฉันต้องทำด้วยล่ะ”
รอบด้านเต็มไปด้วยเสียงดอกไม้ไฟที่ระเบิดออก ค่อนข้างหนวกหู ระดับเสียงของเธอไม่ได้ดังมาก ทว่าหลวนสือเยี่ยนกลับได้ยินอย่างชัดเจน
“นายไม่ใช่คนที่ฉันคิดว่าจะยอมเสียเวลาด้วยได้”
หากพูดอีกแบบ การคุยกับเขาเรื่องฟางเจวี๋ยเซี่ยก็คือการเสียเวลา ไม่มีประโยชน์อะไรเลย ตอนแรกที่แต่งงานกับเธอมีจุดประสงค์อะไรกัน เธอก็ไม่สนใจอีกต่อไปแล้ว