กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
แม้จะตัดสินใจแล้วว่าจะคลอดเด็กคนนี้ออกมา แต่ในใจของเธอก็ยังคงมีความประหม่ากังวลอยู่บ้าง
มีเรื่องให้กังวลมากมาย เช่น จะสั่งสอนเด็กคนหนึ่งได้ดีไหม ในวันข้างหน้าเมื่อเด็กโตขึ้นจะสงสัยไหมว่าทำไมบ้านนี้ถึงไม่มีพ่อ
เธอต้องการแรงสนับสนุนที่มั่นคง หวังว่าจะมีใครสักคนยอมรับการเลือกของเธอ และลู่ชิงหราน ก็คือคนที่เธอคิดว่าสามารถมอบพละกำลังให้แก่เธอได้
ลู่ชิงหรานชะงักอึ้ง สายตาจับจ้องไปที่ร่างของเธอ นิ่งสนิทไม่ไหวติง ราวกับสมองกำลังคัดกรองข้อมูลที่เพิ่งได้รับเมื่อครู่
ครู่หนึ่งต่อมา เธอได้สติกลับมา ยืนยันว่าตนเองไม่ได้ยินผิด ประโยคแรกก็คือ “สือเยี่ยนเขา...”
“ตอนแรกที่ฉันบอกว่าร่างกายเขาไม่ดี ฉันโกหกน่ะ”