ตอนที่ 107 อาหลีจะหย่าร้างกับเธอ

ลู่หลีรู้สึกว่าเวลาผ่านไปเร็วเหลือเกิน เหมือนกับทรายที่กำไว้ในมือ อยากพยายามกำให้แน่นไม่ให้มันร่วงหล่น แต่ยิ่งออกแรง ทรายก็ยิ่งไหลรอดผ่านร่องนิ้ว เร็วขึ้นเรื่อย ๆ จนในที่สุดกลางฝ่ามือก็ไม่เหลืออะไรกันเลย

พริบตาเดียวก็เข้าสู่ฤดูหนาวอีกครั้ง

ขณะที่ได้รับโทรศัพท์จากคุณน้าจาง เธอกำลังทำงานอยู่ในสตูดิโอถ่ายภาพ มู่ฉือคว้ารางวัลระดับนานาชาติจากภาพยนตร์เรื่องหนึ่ง จึงวานให้เธอช่วยถ่ายภาพชุดที่ตรงกับธีมการประชาสัมพันธ์

ในช่วงครึ่งปีที่ผ่านมา ลู่หลีค่อย ๆ กว้านซื้อหุ้นของสตูดิโอคืนมาจากมือของเขา

ด้วยเหตุผลที่ว่า เธออยากให้สตูดิโอเป็นของเธออย่างสมบูรณ์

มู่ฉือเป็นคนอัธยาศัยดี พยักหน้า ไม่พูดพร่ำทำเพลง ตอบตกลง ถึงกับบอกว่า ไม่ต้องให้เงินก็ได้