กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
พอกลับถึงบ้าน หลวนสือเยี่ยนก็ยกลูกไม้กระถางลงมา จากนั้นก็ถามลู่หลีว่าอยากวางไว้ตรงไหน
“หน้าประตูวางสองกระถาง”
ลู่หลีออกคำสั่งกับเขา “ที่เหลือวางไว้ในห้องรับแขก ดอกไม้ที่ห่อไว้ก็แกะออกมาใส่แจกัน เอาไปวางในห้องนอน”
หลวนสือเยี่ยนขานรับอืม “เข้าบ้านเถอะ”
จมูกของลู่หลีหนาวจนแดงแจ๋ แต่กลับชอบอวดเก่ง บอกว่าแต่งตัวหนาเทอะทะแล้วไม่สวย จะพันผ้าพันคอให้ก็ไม่ยอม ผลสุดท้ายเลยสูดน้ำมูกฟุดฟิดมาตลอดทาง
“พี่สะใภ้ พี่ฉันกำลังปั้นมนุษย์หิมะอยู่ข้างนอกแน่ะ”
ลู่หลีเล่นเกมกับหลวนสือเนี่ยนไปหลายตา แพ้รวดติด ๆ กัน ทั้งสองคนเลยโยนโทรศัพท์มือถือทิ้ง ไม่เล่นแล้ว
หลวนสือเนี่ยนเดินวนไปรอบหนึ่ง จู่ ๆ ก็เอ่ยขึ้น “ปั้นจริงจังมากเลยนะ”
“จริงเหรอ”