กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เธอรู้สึกว่าตัวเองไม่ได้ทำอะไรผิด
หลวนสือเยี่ยนล้างหน้า ขี้เกียจจะพูดว่าเธอ หลังเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วทั้งสองคนก็ลงไปชั้นล่างด้วยกัน
ในห้องรับแขก หลวนสือเนี่ยนถือรีโมตคอนโทรลเปลี่ยนช่อง พอได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวก็หันมามองทั้งสองคน “พี่ พี่ตกต่ำแล้วนะ”
“คนที่ตื่นหกโมงเช้าไม่เคยเปลี่ยนแปลงทุกวัน กลับนอนจนถึงเที่ยงวันเนี่ยนะ”
เธอส่ายหน้า “จริง ๆ ด้วย วีรชนยังพ่ายด่านสาวงามสินะ”
ลู่หลีแตะจมูก มองไปรอบ ๆ “คุณแม่ล่ะ”
“ห้องครัว”
หลวนสือเนี่ยนเปลี่ยนสีหน้า “พี่สะใภ้ไปล้างมือเถอะ อีกเดี๋ยวก็กินข้าวแล้ว”
“อ้อ ได้”
เธอหันหลังเดินไปทางห้องครัว “คุณแม่ มีอะไรกันให้ช่วยไหมคะ”