กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“มองอะไรกันอยู่”
หลวนสือเยี่ยนเห็นลู่หลีไม่ได้เข้ามาครู่ใหญ่แล้ว จึงลุกขึ้นเดินออกมาตามหา
พอพ้นประตูออกมาก็เห็นเธอยืนเหม่ออยู่ตรงนั้นพลางทอดสายตาไปไกล ไม่รู้ว่ากำลังมองอะไรกัน หรือกำลังคิดเรื่องอะไรกันอยู่
“ดอกไม้ไฟน่ะ”
ลู่หลีชี้ไปทางที่ไกลออกไป พลอยเอ่ยขึ้นตามน้ำ “สวยดีนะ”
“จะกลับหรือยัง”
หลวนสือเยี่ยนหลุบตาลง สบตากับเธอแวบหนึ่งแล้วถาม “สายของใคร”
อาจเป็นเพราะอาชีพ เขาจึงเชี่ยวชาญการสังเกตสีหน้าท่าทาง อีกทั้งยังอยู่ร่วมกับลู่หลีมามากกว่าครึ่งปีแล้ว เขาจึงสัมผัสได้ถึงอารมณ์ความรู้สึกที่เปลี่ยนไปของเธอ
บอกไม่ถูกว่าเจาะจงเป็นอารมณ์อะไรกัน แต่กลับได้กลิ่นอายของความหม่นหมองในแง่ลบ