กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ไม่กล้าสบตากับเขา ได้แต่กัดริมฝีปากจ้องมองไปจุดหนึ่ง
“มะ...ไม่ใช่”
เขาปากแข็งได้ เธอก็ทำได้เหมือนกัน อีกอย่างเธอคิดว่าความต้องการเรื่องพรรค์นั้นของตัวเองไม่ได้รุนแรงเหมือนเขา อดทนสักหน่อยก็ผ่านพ้นไปแล้ว
แต่เขาน่ะ ไม่เหมือนกัน
“ไม่ว่าจะใช่หรือไม่ ฉันก็ถือว่าใช่ทั้งหมด”
บางครั้งหลวนสือเยี่ยนก็เล่นตุกติก รอยยิ้มตรงมุมปากยิ่งผุดลึกขึ้นเรื่อย ๆ
“เอ๊ะ...”
ลู่หลีรีบยื่นสองมือยันแผงอกของเขาไว้ตอนที่เขาโน้มตัวลงมา “อันนั้นน่ะ มีหรือเปล่า”
การกระทำของหลวนสือเยี่ยนชะงักไป เขาก้มหน้ามองเธอแล้วส่ายหน้า