กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สายตาของเฉิงหลิ่นเฉียบคม ราวกับอยากจะมองทะลุเข้าไปในใจของเธอ “ลู่หลี ฉันเป็นผู้ชาย ฉันย่อมเข้าใจผู้ชายดีกว่า”
“เขาไม่มีทางคู่ควรกับความไว้ใจนี้ของเธอแน่”
ลู่หลีหมดความอดทน “นี่เป็นเรื่องระหว่างสามีภรรยาของเรา ไม่เกี่ยวกับนายเลยสักนิด”
“อีกอย่าง ฉันไว้ใจเขาอย่างที่สุด”
พูดจบ เธอก็หันหลังเดินจากไปทันที
เมื่อกลับมาที่ห้องอาหาร โจวฉู่หรานถามเธอว่าทำไมไปนานขนาดนี้ พอเห็นสีหน้าเธอไม่ค่อยดี ก็ถามอีกว่า “ไปเจอเรื่องอะไรกันมาหรือเปล่า”
“เจอตัวซวยน่ะสิ”
ลู่หลียกน้ำขึ้นจิบหนึ่งอึก เธอรู้สึกว่าอารมณ์ดี ๆ ถูกทำลายไปหมดแล้ว
“เฉิงหลิ่นเหรอ”
โจวฉู่หรานคิดวนไปมาในหัวนิดหน่อย ก็นึกถึงคนผู้นี้ขึ้นมาได้