กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่หลีไม่เข้าใจกระบวนการคิดของหลวนสือเยี่ยนจริง ๆ ว่าทำไมถึงต้องบังคับให้เธอใช้บัตรเงินเดือนของเขาให้ได้
หลังจากพูดคำนั้นจบ หลวนสือเยี่ยนก็เอ่ยขึ้นว่า “วันนี้ว่างพอดี ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเถอะ จะได้ออกไปซื้อของเตรียมตรุษจีน”
ลู่หลีจนปัญญา พยายามจะพูดด้วยเหตุผล ทว่าสุดท้ายก็ยังถูกเร่งให้ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่ดี จากนั้นก็ถูกดึงตัวลงบันไดมา
ยามใกล้ถึงเทศกาลตรุษจีน ไม่ว่าที่ไหนก็ล้วนคึกคักมีชีวิตชีวา
ทั้งสองคนเดินเข้ามาในห้างสรรพสินค้า ผู้คนเบียดเสียด ลู่หลีถูกเบียดจนซวนเซไปข้างหน้าตั้งหลายหน และเมื่อถูกคนเบียดใส่อีกครา มือข้างหนึ่งก็ยื่นเข้ามารองรับร่างเธอเอาไว้อย่างมั่นคง
ครั้นพอยืนได้มั่นคงแล้ว มือนั้นก็เลื่อนลงไปโอบเอวเธอแล้วดึงเข้ามาแนบชิดข้างกายเขา