ตอนที่ 57 ไม่ได้เห็นเธอเป็นคนนอก

ลู่ซุ่ยครุ่นคิดอย่างจริงจังอยู่ครู่หนึ่ง แล้วส่ายหน้า

การเป็นตัวของตัวเอง ดูเหมือนจะเป็นเรื่องที่สำคัญยิ่งกว่า

เธอหวนนึกถึงคำพูดที่ลู่หลีเคยใช้ปลอบใจผู้หญิงคนหนึ่งว่า “เธอก็แค่เป็นตัวของตัวเอง คนที่ชอบจะเข้ามาหาเธอเอง ส่วนคนที่ไม่ชอบ ต่อให้เธอทำอะไรกันไปก็ไร้ประโยชน์”

คำพูดที่เคยได้ยินมาเนิ่นนาน เพิ่งจะมาเข้าใจในวันนี้ว่าเป็นความจริงแท้

“ก็ได้”

ลู่หลีเอี้ยวตัวหยิบกระเป๋าของตัวเอง ควักรูปถ่ายปึกหนึ่งจากด้านในแล้วเลื่อนส่งไปให้

“นี่คืออะไรกัน”

“เธอดูก่อนสิ”

ลู่ซุ่ยยื่นมือไปรับรูปถ่ายมาด้วยความสงสัย พลางเปิดดูทีละใบ จนกระทั่งสีหน้าเปลี่ยนไปในที่สุด

“นี่คือใคร”