กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่ซุ่ยพยักหน้า “อืม พูดจบแล้ว”
“ฉันเองก็ไม่เคยปฏิบัติต่อเธออย่างพี่สาวเหมือนกัน จุดนี้ถือว่าเจ๊ากันไป”
ลู่หลีเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ สายตาล็อกอยู่ที่ใบหน้าของลู่ซุ่ย แล้วเอ่ยอย่างสงบ “ประการต่อมา ฉันจะไม่ให้อภัยเรื่องเหล่านั้นที่เธอเคยทำกับฉันในอดีต ทำไปแล้วก็คือทำไปแล้ว การยกโทษให้เธอก็คือการทรยศต่อตัวฉันในอดีต ฉันกับเธอ ชาตินี้ไม่มีวันเป็นเพื่อนกันได้”
ลู่ซุ่ยได้ยินคำเหล่านี้แล้วรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย แต่คล้ายกับว่า อยู่ในความคาดหมายเช่นกัน
นิสัยของลู่หลีเป็นเช่นนี้ กล้ารักกล้าเกลียด ดีหรือร้ายที่กระทำต่อเธอ เธอล้วนกระจ่างแจ้งแก่ใจ
เพียงแต่ดูว่าเธออยากจะแก้แค้น หรือมองข้ามไปตรง ๆ
“แต่ ฉันก็ไม่ได้เห็นเธอเป็นศัตรูเหมือนกัน”
นี่เป็นความจริง