กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เฉกเช่นเดียวกับที่เธอรู้จักเฉิงหลิ่น เฉิงหลิ่นก็รู้จักเธอดีเช่นกัน
ลู่หลีมองตัวเองเป็นเด็กกำพร้ามาโดยตลอด นอกจากลู่ชิงหรานกับยายของเธอแล้ว เธอก็ไม่เคยเก็บใครไว้ในใจอีก
ทั้งยังคิดว่าต่อให้วันไหนต้องตายไปกะทันหันก็ไม่มีอะไรกันให้ต้องอาลัยอาวรณ์ ดังนั้นจึงทำอะไรตามแต่อารมณ์ ชีวิตไร้ค่าเส้นนี้ไม่ยอมใครหน้าไหน ใครไม่พอใจก็เข้ามาลุย
ลู่หลีจะเอ่ยปากว่าใช่ตามจิตสำนึก ทว่าในห้วงความคิดของเธอกลับปรากฏภาพของหลวนสือเยี่ยนแวบขึ้นมา
เธอค่อนข้างชอบเขา และอยากจะใช้ชีวิตร่วมกับเขาด้วยดีจริง ๆ
ถ้าจะให้เธอต้องตายไปจริง ๆ เธอยังรู้สึกตัดใจไม่ลงอยู่บ้าง
“เหอะ”
เฉิงหลิ่นจับความลังเลของเธอได้ “อะไรกัน เธอกับผู้ชายคนนั้นเอาจริงงั้นเหรอ”