กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จ้าวเชี่ยวไม่รู้ว่าในหัวของเธอกำลังคิดอะไรกันอยู่ จึงอธิบายว่า “บอกว่าเธอดูอายุน้อย เหมือนเด็กคนหนึ่งน่ะ”
“ที่ไหนกัน”
ลู่หลีใช้มือข้างหนึ่งเท้าศีรษะไว้ “เรียนจบมาตั้งหลายปีแล้ว”
จ้าวเชี่ยวถามว่า “สือเยี่ยนผ่านปีใหม่ไปก็อายุ 29 ปีแล้ว พวกเธอวางแผนกันยังไง”
เธอฟังปราดเดียวก็รู้ความหมาย จึงเอ่ยอย่างสบาย ๆ ว่า “ช่วงนี้ฉันงานยุ่ง ยังไม่คิดเรื่องนี้ก่อน”
ต่างฝ่ายต่างไม่เอ่ยถึงเด็ก แต่กลับรู้กันดีว่ากำลังคุยเรื่องเด็ก
จ้าวเชี่ยวตักกับข้าวที่ผัดเสร็จแล้วใส่จาน พลางเอ่ยเรื่อยเปื่อย “คุณน้าเหลียงไม่ได้กดดันเธอเหรอ”
“ไม่มีนะ”
ลู่หลีเอียงศีรษะ “ยังไงท่านก็เป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยนี่นา ความคิดค่อนข้างเปิดกว้าง”
จ้าวเชี่ยวส่งเสียงอืมในลำคอ “ก็ดีแล้ว”