ตอนที่ 31 สิ่งที่ให้เธอได้ ก็มีแค่การแต่งงาน

“นายก็รู้อยู่แก่ใจว่าลู่หลีไม่อยากทักทาย แล้วยังจะดันทุรังเดินไปทำอะไรกัน”

เฉิงหลิ่นไม่เข้าใจ เวลาที่เขาอยู่กับลู่ซุ่ย เธอมักจะวางตัวเป็นคนรู้ความ อ่อนโยนและสง่างามอยู่เสมอ

ทว่าพอกลับมาจากต่างประเทศ เธอก็เปลี่ยนไป

ความเปลี่ยนแปลงนี้ถึงขั้นเจาะจงเล่นงานลู่หลีเป็นรายบุคคลด้วยซ้ำ

คืนนั้นที่ลู่หลางชิงลงมือทำร้ายทุบตีลู่หลี เขาเห็นความยินดีและความตื่นเต้นในแววตาของลู่ซุ่ย นั่นคือปฏิกิริยาแรกของเธอ

แต่เมื่อก่อน เธอมักจะบอกเสมอว่าลู่หลีน่าสงสาร พอเกิดมาก็ไม่มีแม่ เธอจึงปวดใจแทนน้องสาวคนนี้

ตอนนั้น เขามักจะได้ยินเรื่องเหลวไหลสารพัดที่ลู่หลีทำจากปากของลู่ซุ่ย พอเล่าจบ ลู่ซุ่ยก็จะพูดขึ้นว่า “ก็เรื่องธรรมดานั่นแหละ ไม่มีผู้ใหญ่คอยสั่งสอน นิสัยใจคอถึงได้ดื้อรั้นเอาแต่ใจไปบ้าง”