กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลวนสือเยี่ยนตอบตกลง แล้วเริ่มง่วนอยู่ในห้องครัว
ลู่หลีจ้องมองเขาเหมือนกับตอนที่เขายืนพิงประตูกระจกบานเลื่อนเมื่อครู่ เขาทำอาหารเป็นจริง ๆ ท่วงท่ากิริยาอะไรกันล้วนคล่องแคล่วชำนาญ ช่างตัดกับภาพที่เธอง่วนทำมั่วซั่วในห้องครัวเมื่อครู่อย่างสิ้นเชิง
เสียงกระดิ่งโทรศัพท์มือถือดังขึ้น เธอหันกลับไป เป็นโทรศัพท์มือถือของหลวนสือเยี่ยน
เมื่อเห็นชื่อซ่งเจาสองคำ เธอจึงโน้มตัวหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เดินมาที่ห้องครัว “สายเข้าแน่ะ”
หลวนสือเยี่ยนปรายตามอง รับโทรศัพท์มือถือไปกดรับสาย “อืม... ไว้คราวหน้าเถอะ... ไม่ใช่... ได้”
วางสายแล้วเขาก็ยื่นโทรศัพท์มือถือคืนให้ลู่หลี เอ่ยถามว่า “ถ้วยชามล่ะ”
ลู่หลีชี้ไปยังตู้แขวนด้านบน
“อืม ออกไปรอข้างนอกเถอะ”