ตอนที่ 296 เสียใจในภายหลัง

ตอนที่ 296 เสียใจในภายหลัง

เมื่อได้ยินความเคลื่อนไหวเช่นนี้ เสิ่นไป๋ก็ชะงักฝีเท้าลง

ช่วงปีใหม่แท้ ๆ ทุกหนแห่งล้วนปีติยินดี เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะเริงร่า ทว่าเสียงเช่นนี้กลับดังขึ้นอย่างกะทันหันทั้งยังน่าเวทนายิ่งนัก

โบราณว่าไว้ได้ดียิ่ง คืนเดือนมืดลมกรรโชก คือเวลาลงมือฆ่าคนวางเพลิง

เสิ่นไป๋เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าที่กระทั่งแสงจันทร์ก็ยังไม่มี

อืม ช่างเหมาะเจาะจริง ๆ

วินาทีถัดมา เสิ่นไป๋ก็ถือกุญแจรถเดินเข้าประตูไปอย่างสุขุม

ภายในลานบ้าน มู่จินและฉินเลี่ยนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้แดงคนละตัว

หว่างนิ้วของมู่จินคีบบุหรี่เอาไว้ ส่วนในมือของฉินเลี่ยกำลังหมุนถ้วยชาเล่นใบหนึ่ง

ตรงหน้าของทั้งสองมีคนคุกเข่าอยู่คนหนึ่ง