ตอนที่ 295 ต่างคนต่างมีความลำบาก

ตอนที่ 295 ต่างคนต่างมีความลำบาก

เมื่อมองดูอั่งเปาที่ยื่นมาตรงหน้า สวี่เยียนก็เลิกเปลือกตาขึ้น มองไปยังฉินเลี่ยด้วยความสงสัย

ริมฝีปากบางของฉินเลี่ยขยับ เอ่ยคำพูดไร้สาระออกมาประโยคหนึ่ง “อั่งเปา”

สวี่เยียน “หืม?”

ฉินเลี่ย “สวัสดีปีใหม่ ขอให้ร่ำรวย”

สวี่เยียน “……”

เทศกาลตรุษจีนปีนี้ เงียบเหงาและระมัดระวังตัวเป็นพิเศษ

ที่ระมัดระวังตัวไม่ได้มีเพียงผู้คน แต่ยังรวมถึงความรู้สึกด้วย

สวี่เยียนกับฉินเลี่ยยืนอยู่ท่ามกลางลมหนาวเนิ่นนาน สวี่เยียนเม้มปาก น้ำเสียงราบเรียบ ใช้คำพูดเดียวกับที่เคยพูดกับต่งเซวียนมาปัดสวะ “อั่งเปาเป็นของสำหรับเด็ก ฉัน……”

สวี่เยียนพูดไปยังไม่ทันจบ ก็ถูกฉินเลี่ยขัดขึ้น “สำหรับฉัน เธอก็เป็นเด็กเหมือนกัน”