กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 296 เฉียบแหลม ฟื้นฟูกำลัง แผนการอันแยบยลของไป๋ชิวเฉิง
ปีหล่งโย่วที่สี่สิบแปด วันที่ยี่สิบสองเดือนหก ท้องฟ้าเพิ่งสว่างรำไร ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของอู่ซวง ตรงปากทางเข้าทางหลวงเซี่ยจื๋อด้าว หลี่เสวียนหลิงมองลึกเข้าไปในอุโมงค์ คิ้วขมวดมุ่นอยู่ตลอดเวลา ไม่เอ่ยคำใดแม้แต่คำเดียว คนสิบกว่าคนของหล่งซานที่อยู่ด้านหลังก็เช่นเดียวกับนาง ทุกคนต่างยืนจ้องมองเข้าไปในความมืดมิดของอุโมงค์อย่างเงียบเชียบ เห็นได้ชัดว่ากำลังรอคอยอะไรบางอย่าง
ตึก ตึก ตึก………… ไม่นานนัก ภายในอุโมงค์ก็มีเสียงฝีเท้าเร่งร้อนดังแว่วมา ทุกคนจึงเริ่มตื่นตัว เงยหน้ามองไปทันที ผู้ที่มาคือเมิ่งอิ้ง ท่าทางของเขาเร่งรีบอย่างเห็นได้ชัด เมื่อเห็นหลี่เสวียนหลิงก็รีบพุ่งเข้ามาประสานมือคารวะ “เรียนท่านหัวหน้าค่าย อุโมงค์นี้มีความยาวรวม 23 กิโลเมตร ปากทางออกอีกฝั่งอยู่ห่างจากค่ายรังผึ้งไปทางทิศตะวันตกไม่ถึง 2 กิโลเมตร เส้นทางทั้งสายเกือบทั้งหมดถูกฝังอยู่ใต้หิมะ หากไม่สังเกตให้ดีไม่มีทางหาพบแน่นอน
มิน่าเล่าเซี่ยหงถึงสามารถถอนกำลังคนทั้งหมดของอู่ซวงออกไปต่อหน้าต่อตาพวกเราได้อย่างเงียบเชียบโดยไม่มีใครรู้”
“แค่ถอนคนออกไปอย่างเงียบเชียบ เจ้าควรจะดีใจเสียด้วยซ้ำ”
สีหน้าของหลี่เสวียนหลิงสลดลงเล็กน้อย ก่อนกล่าวต่อ “เมื่อมีอุโมงค์สายนี้ ความเร็วในการเดินทัพของต้าเซี่ยก็เร็วกว่าหล่งซานเราไม่ต่ำกว่าสิบเท่า ลำพังช่วงเวลาสี่ชั่วยามที่พวกเราเดินทัพจากซงหยวนมาเมื่อคืน ก็คงเพียงพอให้ต้าเซี่ยแอบโยกย้ายขอบเขตขุดดินทั้งหมดมายังฝั่งอู่ซวงนี้แล้ว