กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 278 แพะมารพันเนตร พลังอันน่าสะพรึงกลัว โอสถวิเศษ
“โฮก!”
หลังจากกล้ามเนื้อทุกส่วนทั่วร่างของแพะมารสั่นไหวเสร็จสิ้น มันก็แผดเสียงคำรามสะเทือนฟ้าดินออกมา ทันใดนั้น หลัวหยวน สวีหนิง และพวกรวมเจ็ดคนที่ยังไม่ทันร่อนลงสู่พื้นดินโดยสมบูรณ์ รวมถึงเฉินอิ้งหยวนกับเผิงปัวที่กำลังดิ้นรนหลบหลีกอยู่ใต้ท้องของแพะมาร คล้ายกับสัมผัสได้ถึงบางอย่าง จึงชำเลืองมองด้วยหางตาพร้อมกัน การชำเลืองมองครานี้ ทำให้ทั้งเก้าคนหนังหัวชาด้าน ร่างกายแข็งทื่อไปทันที พวกเขาได้เห็นสิ่งใดกัน!
พื้นผิวร่างกายของแพะมารที่ปกคลุมด้วยแผงขนขาวราวหิมะนั้น กลับลืมดวงตาขึ้นมาพร้อมกันนับร้อยนับพันดวง รอบนอกของลูกตาเหล่านั้นเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย เมื่อมองจากระยะไกลจะเป็นสีแดงชาดอันดุร้ายน่าสะพรึงกลัว ส่วนด้านในเป็นม่านตาสีทองทรงแนวตั้ง ดวงตาในแต่ละส่วนกำลังจับจ้องไปยังผู้คนในทิศทางนั้น ๆ ซ้ำยังกลอกตามการเคลื่อนไหวของผู้คน ชั่วร้ายและพิลึกพิลั่นถึงขีดสุด
“ไม่ใช่ชั้นร้อยเนตร นี่มันแพะมารชั้นพันเนตร จบสิ้นแล้ว!”
บนพื้นดิน เผิงปัวเงยหน้ามองเห็นดวงตานับไม่ถ้วนใต้ท้องของแพะมาร จากนั้นสบตากับเฉินอิ้งหยวนที่อยู่ไม่ไกล ทั้งสองมองเห็นความสิ้นหวังบนใบหน้าของอีกฝ่ายพร้อมกัน ที่แพะมารสะเทือนต้นไม้ในรัศมีหนึ่งลี้จนหักโค่นเมื่อครู่ ก็เพื่อขับไล่หลัวหยวนกับพวกทั้งเจ็ดคนบนต้นไม้ให้ร่วงลงมาทั้งหมด ในช่วงเวลาที่ทั้งเจ็ดคนร่วงหล่นจากต้นไม้ยักษ์ ย่อมไม่มีโอกาสง้างคันธนูพาดลูกศรได้อีก และมันก็ฉวยโอกาสนี้ ลืมดวงตาทั้งหมดบนร่างขึ้นมา