ตอนที่ 277 แพะมารร้อยเนตรอันน่าสะพรึงกลัว

ตอนที่ 277 แพะมารร้อยเนตรอันน่าสะพรึงกลัว

ภายใต้ราตรีหิมะโปรย ส่วนลึกของหงมู่หลิ่งเงียบสงัดเป็นพิเศษ ต้นไม้ยักษ์สูงเสียดฟ้าต้นหนึ่งที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางกว่ายี่สิบเมตร จู่ ๆ ก็สั่นไหวขึ้นมาสองสามครั้ง ซ่า... ซ่า... เสาน้ำแข็งบนกิ่งก้านของต้นไม้ยักษ์ร่วงกราวลงมา แม้มีหิมะหนาทับถมบนพื้นช่วยรองรับจนเสียงที่เกิดขึ้นไม่ดังนัก ทว่าในส่วนลึกของป่าหิมะที่เงียบสงัดไร้สรรพเสียงตลอดทั้งปีเช่นนี้ กลับได้ยินอย่างแจ่มชัดยิ่ง

หากเพ่งมองไปยังส่วนบนของต้นไม้ยักษ์ต้นนั้นอย่างละเอียด ก็จะพบว่ามีอสูรเหมันต์รูปร่างคล้ายแพะ มีหกเขา สี่ขา ลำตัวยาวไม่ถึงสองเมตร กำลังหมอบราบอยู่บนกิ่งไม้ที่หนาใหญ่ที่สุด ไม่รู้ว่ากำลังเคี้ยวอะไรอยู่

ขนสีขาวราวหิมะทั่วร่างของอสูรเหมันต์ตัวนั้นทิ้งตัวลงมาอย่างอิสระ ทั้งยังแฝงความโปร่งแสงอยู่เลือนราง กลมกลืนเป็นหนึ่งเดียวกับเสาน้ำแข็งที่ห้อยระย้าบนกิ่งไม้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ ประกอบกับขนาดตัวที่เล็กเกินไป หากไม่สังเกตให้ดี ก็แทบไม่มีทางมองเห็นได้เลย ซ่า... ซ่า...

ต้นไม้ยักษ์สั่นไหวอีกสองสามครั้ง คราวนี้ในที่สุดก็มองเห็นได้ชัดเจนแล้ว สาเหตุที่ต้นไม้ยักษ์สั่นไหว เป็นเพราะอสูรเหมันต์ตัวนั้นขยับเปลี่ยนตำแหน่ง เห็นได้ชัดว่ามันกำลังกินพืชพรรณบางอย่างบนต้นไม้ พอกินหมดจุดหนึ่งก็เปลี่ยนไปยังจุดถัดไป ต้นไม้ยักษ์นี้ลำพังแค่เส้นผ่านศูนย์กลางก็มีถึงสิบห้าเมตรแล้ว ส่วนความสูงยิ่งเฉียดสองร้อยเมตร