เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 249 ทางลับ หานเฟิง ก้าวแรก
ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว............ แสงไฟที่สาดส่องออกมาจากกระถางหานซวี สะท้อนกับลายศักดิ์สิทธิ์สามลายตรงหว่างคิ้วของเซี่ยหงจนสว่างไสวระยิบระยับ สายตาของเขาสว่างดุจคบเพลิง แม้อู่สยงจะหมดลมหายใจไปอย่างสมบูรณ์แล้ว เขาก็ยังไม่เดินเข้าไปใกล้ แต่ยังคงยิงลูกศรต่อไปอย่างไม่หยุดหย่อน ธนูเสินปี้มีลูกศรเหล็กที่ทำขึ้นเป็นพิเศษรวมทั้งหมดห้าสิบดอก เซี่ยหงยิงจนลูกศรเหล็กทั้งหมดหมดเกลี้ยง เขาถึงได้หยุดมือ แล้วค่อย ๆ เดินไปอยู่ตรงหน้าของอู่สยง
ศีรษะของอู่สยงถูกลูกศรเหล็กปักจนดูเหมือนเม่น เปลวเพลิงที่เกิดจากปฏิกิริยาของน้ำมันควบเพลิง ยังคงลุกไหม้อย่างต่อเนื่อง สิ่งที่แตกต่างไปจากร่างกายของคนธรรมดาก็คือ ใต้ผิวหนังของอู่สยง ไม่ใช่เลือดเนื้อของมนุษย์ทั่วไป แต่เป็นหยาดน้ำค้างสีขาวเป็นเม็ด ๆ หลังจากที่หยาดน้ำค้างเหล่านั้นถูกเปลวเพลิงแผดเผาจนหลอมละลาย กลับค่อย ๆ ควบแน่นกลายเป็นสสารคล้ายของเหลวสีฟ้าน้ำทะเลเป็นเม็ด ๆ
เมื่อเห็นสสารคล้ายของเหลวเหล่านั้น ดวงตาของเซี่ยหงก็สว่างวาบขึ้นมาในพริบตา เขารีบหยิบกล่องไม้ออกมาจากตัวเพื่อเตรียมพร้อม หนึ่งหยด... สองหยด... สามหยด............สิบห้าหยด......... รอจนกระทั่งร่างกายของอู่สยงถูกแผดเผาจนหมดเกลี้ยง รวมทั้งหมดมีสามสิบหยด
“เป็นไปตามคาดจริง ๆ ผีน้ำค้างขาวตนนี้มีต้นกำเนิดมาจากแหล่งเดียวกันกับน้ำค้างหยกหานผิง!”