กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 248 หลี่หู่หยางจง ช่วยคนปราบภูต
“อาจง ข้าบาดเจ็บแล้ว เจ้าหนีไปก่อน ไม่ต้องสนใจข้า!”
ที่หุบเขาชั้นนอก บริเวณที่อยู่ห่างจากประตูเหล็กประมาณร้อยกว่าเมตร หลี่หู่หันกลับไปมองอู่สยงที่อยู่ด้านหลังซึ่งกำลังใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ เขากัดฟัน สลัดมือของหยางจงออก แล้วผลักเขาไปทางประตูเหล็กโดยตรง เป็นการส่งสัญญาณให้เขารีบหนีไป
ในจังหวะที่อู่สยงกำลังเข่นฆ่าสังหารอย่างบ้าคลั่ง ขาทั้งสองข้างของเขา บังเอิญถูกดาบใหญ่เปลวเพลิงสีฟ้าฟันเข้า แม้จะยังไม่ขาด แต่บนขาก็มีหยาดน้ำค้างปกคลุมไปทั่วแล้ว แถมอุณหภูมิของหยาดน้ำค้างก็สูงขึ้นเรื่อย ๆ ความสามารถในการเคลื่อนไหวของเขาก็แทบจะสูญเสียไปจนหมดสิ้น หากไม่ใช่เพราะหยางจงคอยประคองเขามาตลอด เขาก็คงวิ่งมาไม่ถึงที่นี่หรอก
คุณชายทั้งสาม ยอดฝีมือระดับต้านหนาวทุกคนล้วนหนีไปหมดแล้ว หากยังไม่เร่งความเร็วในการหลบหนีออกไป อู่สยงก็กำลังจะบุกมาถึงข้างกายพวกเขาแล้ว หลี่หู่ไม่ยอมเป็นตัวถ่วงพี่น้อง เมื่อเห็นว่าหยางจงไม่ฟังคำทัดทาน และยังพยายามจะกลับมาประคองตน เขาก็คำรามลั่นด้วยความโกรธเกรี้ยวทันที “หยางจงเจ้าหนีไปก่อน ไม่เช่นนั้น พวกเราจะไม่มีใครรอดไปได้เลยสักคน ไสหัวไปซะ!”
หยางจงเพียงแค่เงยหน้ามองหลี่หู่ปราดหนึ่ง เดินเข้าไปข้างหน้าอย่างเงียบงัน แล้วรวบเอวแบกเขาขึ้นบ่าโดยตรง มุ่งหน้าวิ่งไปยังทิศทางของประตูเหล็กต่อไป
“หลี่หู่ ตอนที่สาบานเป็นพี่น้องกัน ตกลงกันไว้แล้วว่าจะร่วมเป็นร่วมตาย ไม่หนีไปด้วยกันก็ตายด้วยกัน อย่ามัวแต่พูดไร้สาระเลย!”