ตอนที่ 236 ผีน้ำค้างขาว สิ้นหวัง ที่มาของหยางลู่

ตอนที่ 236 ผีน้ำค้างขาว สิ้นหวัง ที่มาของหยางลู่

อย่างไรเสียหยางลู่ก็เป็นค่ายขนาดยักษ์ค่ายหนึ่ง ประชากรมีสามหมื่นกว่าคน หกวันก่อน อู่ซวงและหานฉยงสองค่ายร่วมมือกันตีแตกยอดเขาหยางหยวน คนที่ฆ่าไปรวม ๆ กันแล้ว ก็มีเกือบสามพันคน ตัวเลขนี้แน่นอนว่าไม่น้อย แต่เมื่อเทียบกับประชากรทั้งหมด ก็แค่หนึ่งในสิบเท่านั้นเอง การกลืนกินระหว่างค่าย พูดให้ถึงที่สุดก็คือเพื่ออาณาเขตและประชากร เหตุผลนี้ อู่สยงและหานจิ่วหลีย่อมเข้าใจดี

ดังนั้นถ้าไม่ฆ่าได้ ก็ดีที่สุดคือไม่ฆ่า แน่นอนว่า การไม่ฆ่า ไม่ได้หมายความว่าจะปล่อยปละละเลย อย่างแรก คนที่ภักดีต่อค่าย ต่อหัวหน้าค่ายเผิงปัวจนตัวตายก็มีไม่น้อย หากปล่อยให้คนส่วนนี้ยุยงอยู่เบื้องหลัง จนเกิดการจลาจลของเชลยขนานใหญ่ สุดท้ายแล้วการตามเก็บกวาด ราคาที่ต้องจ่ายนั้นไม่น้อยเลย

อย่างที่สอง หยางลู่ยังมีเชลยขอบเขตขุดดินอีกหกร้อยกว่าคน ภายในระยะเวลาสั้น ๆ หากต้องการให้คนกลุ่มนี้ออกแรง ช่วยตัวเองต้านทานกองกำลังของหลี่เสวียนเทียนไว้ นอกจากการใช้ชีวิตของครอบครัวพวกเขามาข่มขู่แล้ว ก็ไม่มีวิธีอื่นใดอีก ดังนั้น หลังจากตีแตกยอดเขาหยางหยวนแล้ว อู่สยงและหานจิ่วหลีจึงนำทั้งหมดที่เหลืออยู่ของหยางลู่ แบ่งกักขังเป็นกลุ่ม ๆ และส่งคนไปเฝ้าดูแลโดยเฉพาะ