กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 235 อานุภาพทัพหล่งโย่ว ทางตันหยางลู่
คืนวันที่สิบสี่เดือนสี่ เซี่ยหงเคยเห็นกองทัพหล่งโย่วลงมือกับตาตัวเองจริง ๆ ปัญหาคือ คู่ต่อสู้ของกองทัพหล่งโย่วในคืนนั้น คือกองทัพองครักษ์โลหิตที่มีกำลังสูสีกัน ดังนั้น หากพูดอย่างเคร่งครัด เขายังไม่เคยสัมผัสด้วยตัวเองเลยว่า กองกำลังที่ก่อตั้งจากสมาชิกทีมล่าอสูร กับกองทัพอาชีพที่แท้จริงนั้น มีช่องว่างห่างกันมากเพียงใด แต่ในเวลานี้อี่ว์เหวินเถาที่อยู่ไกลถึงหยางลู่ นับว่าได้สัมผัสด้วยตัวเองแล้ว
ช่องว่างระหว่างทั้งสอง มันใหญ่เกินไปจริง ๆ! ช่องว่างอันมหาศาลนี้ แทบจะใช้คำว่าฟ้ากับเหวมาอธิบายได้เลย ปีหล่งโย่วที่สี่สิบแปด วันที่สิบเจ็ดเดือนสี่ เหลือเวลาอีกสี่ชั่วโมงก่อนจะสว่าง
“กบฏของอู่ซวงและหานฉยง ตายซะเถอะ!”
“พี่น้องทั้งหลาย เริ่มฆ่าได้!”
“กลุ่มไก่ดินหมาดินแท้ ๆ ยังริอ่านจะท้าทายหล่งซาน ฆ่า!”
“ลุยเลย!”
………………
ทางทิศเหนือของยอดเขาหยางหยวน เหนือร่องลึก ได้วางแผ่นไม้ไว้สิบกว่าแผ่นแล้ว ทหารเกราะดำหลายร้อยนาย เหยียบแผ่นไม้พุ่งมาฝั่งเนินดินนี้ตั้งนานแล้ว กำลังเหยียบย่ำซากศพหลายร้อยศพบนพื้น คำรามและพุ่งทะยานขึ้นไปบนเนินดิน ดูจากการที่แผ่นไม้ถูกทำลายไปกว่าครึ่ง และซากศพหลายร้อยศพที่นอนอยู่บนพื้นฝั่งเนินดินนี้ เห็นได้ชัดว่าการต่อสู้ดำเนินมาสักพักแล้ว
“ถอยอีกไม่ได้แล้ว พี่น้องทั้งหลายต้านไว้ ปล่อยให้กองทัพหล่งโย่วพุ่งขึ้นมา พวกเราต้องตายกันหมด อดทนอีกหน่อย กำลังเสริมจากทางใต้ใกล้จะ……”