ตอนที่ 231 สำรวจหยางลู่กลางวัน เราจะช่วยใครดี

ตอนที่ 231 สำรวจหยางลู่กลางวัน เราจะช่วยใครดี

นอกเหนือจากเขาหล่งซานแล้ว ผิงซีหยวนก็ไม่มีภูเขาสูงอีก ที่อื่น ๆ ไม่ว่าจะเรียกว่าภูเขาหรือยอดเขา โดยพื้นฐานแล้วก็เป็นเพียงเนินดินเล็ก ๆ ความสูงอย่างมากก็ร้อยกว่าเมตร เมื่อมองจากระยะไกลแทบจะกลืนเป็นเนื้อเดียวกับทุ่งหิมะอันเวิ้งว้างจนแยกไม่ออก ยอดเขาหยางหยวนก็เป็นเช่นนี้!

ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของรังผึ้ง มีเนินดินเล็ก ๆ นูนขึ้นมาอย่างกะทันหัน โดยรวมมีพื้นที่ประมาณสี่ห้าตารางกิโลเมตร จุดสูงสุดสูงราว ๆ เจ็ดสิบกว่าเมตร เมื่อมองจากระยะไกลจะดูเหมือนเต่าสีขาวหิมะตัวหนึ่งหมอบอยู่บนพื้นดิน

เนินดินถูกล้อมรอบด้วยร่องน้ำลึกกว้างยี่สิบถึงสามสิบเมตร แม้ตาเปล่าจะมองไม่เห็นสภาพที่แน่ชัดภายใต้ร่องน้ำลึก แต่เพียงแค่หิมะไม่สามารถทับถมขึ้นมาได้ ก็เพียงพอที่จะพิสูจน์แล้วว่าความลึกของมันต้องเกินกว่าที่จะจินตนาการได้อย่างแน่นอน

“เนินดินนี่แหละคือยอดเขาหยางหยวน ฐานที่มั่นของหยางลู่อยู่ข้างบนนั้น!”

ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเนินดิน อู๋เทียนซิงชี้ไปด้านบนของเนินดิน เอ่ยบอกเซี่ยชวนที่อยู่ด้านหลังอย่างช้า ๆ จากนั้นก็คิดอะไรขึ้นมาได้จึงเสริมว่า “ร่องน้ำลึกนี้ล้อมรอบเนินดินทั้งลูก จุดที่แคบที่สุดก็สิบเจ็ดสิบแปดเมตร ระดับต้านหนาวอาศัยแรงส่งพุ่งข้ามไปได้ไม่มีปัญหา แต่ขอบเขตขุดดินแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย”