กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 219 เมืองเซี่ย ความเข้าขากันของพี่น้อง
ต้นไม้ใหญ่อยู่ห่างจากจิ้งกู่เพียงสิบลี้ กลุ่มคนที่เดินทางมาด้วยชุดที่ทะมัดทะแมง ไม่นานก็มาถึงทางเข้าทิศเหนือของจิ้งกู่ ศิลาจารึกทรงสี่เหลี่ยมแผ่นหนึ่ง ตั้งตระหง่านอยู่ตรงทางเข้าทิศเหนือ บนศิลาจารึกสลักคำว่า "จิ้งกู่ต้าเซี่ย" สี่ตัวอักษรขนาดใหญ่เอาไว้
“ถึงแล้ว!”
เมื่อเห็นศิลาจารึก เยวี่ยเฟิงก็หันไปสั่งการทันที “หยวนคุน เจ้ากับคนอื่น ๆ คุมตัวสามคนนี้กลับไปก่อน รักษาพวกเขาก่อนแล้วค่อยจับโยนเข้าไปในเขตเหมือง ข้าจะพาเจ้าหนูนี่กลับเมือง ไปพบท่านซือเฉิงก่อน” หลี่หยวนคุนปรายตามองหลัวเฉิง พยักหน้า แล้วดึงคนอื่น ๆ เดินจากไป
แม้เยวี่ยเฟิงจะเป็นหัวหน้าหน่วยซานเหอ แต่หลังจากที่เซี่ยชวนแต่งตั้งให้เป็นผู้ตรวจการรักษาการณ์จิ้งกู่ เขาก็ไม่มีเรี่ยวแรงไปจัดการเรื่องในหน่วยมากนัก ดังนั้นจึงได้แต่งตั้งหลี่หยวนคุนให้เป็นรองหัวหน้าหน่วย ในยามปกติเรื่องราวมากมายในหน่วย ล้วนเป็นเขาที่คอยจัดการ
“ตามข้ามาเถอะ พวกเราจะไม่เข้าจิ้งกู่ แต่จะกลับเมืองโดยตรง!”
กลับเมือง? เมื่อครู่นี้ตอนที่เยวี่ยเฟิงพูดกับหลี่หยวนคุน หลัวเฉิงก็สังเกตเห็นคำสองคำที่เขาพูดตอนสุดท้ายแล้ว เมื่อได้ยินอีกครั้ง ภายในใจก็ยิ่งสับสนมากขึ้น ฐานที่มั่นของต้าเซี่ย ไม่ใช่หุบเขาแห่งนั้นหรอกรึ? ตอนที่หลัวเฉิงจากหุบเขามาเมื่อสองปีก่อน เขาก็อายุแปดขวบแล้ว ความทรงจำเกี่ยวกับสภาพแวดล้อมฐานที่มั่นของตนเอง ยังคงฝังรากลึกอยู่ ดังนั้นเมื่อได้ยินเยวี่ยเฟิงบอกว่ากลับเมือง ในใจจึงรู้สึกสับสนจับต้นชนปลายไม่ถูกจริง ๆ