ตอนที่ 218 ออกเดินทาง ส่งจดหมาย ฆ่าคน

ตอนที่ 218 ออกเดินทาง ส่งจดหมาย ฆ่าคน

หล่งซาน ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของรังผึ้งออกไปกว่าห้าสิบกิโลเมตร ห้าสิบกว่ากิโลเมตร ฟังดูแล้วถือว่าไม่มากนัก ทว่าสำหรับมนุษย์ในปิงยวนแล้ว ถือว่าเป็นระยะทางที่ยาวไกลพอสมควร

ขอบเขตอิทธิพลของต้าเซี่ยในยามนี้ จะว่าไปก็ถือว่ากว้างขวางมากแล้ว แต่หากยึดเอาหุบเขาซวงหลงเป็นจุดเริ่มต้น ขอบเขตการทำกิจกรรมของคนในค่ายต้าเซี่ย ไกลที่สุดก็ไม่เกินทิศใต้ไปถึงแม่น้ำสิงเหอ จากนั้นหักเลี้ยวไปทางทิศตะวันออกเพื่อมุ่งสู่เมืองอู่หยวน ระยะทางช่วงนี้ เมื่อนำมารวมกันก็เพิ่งจะสามสิบกว่ากิโลเมตรเท่านั้น

โดยไม่คำนึงถึงอันตรายที่จะพบเจอในระหว่างทาง เพียงแค่สภาพแวดล้อมที่หนาวจัดของปิงยวน อย่าว่าแต่ขอบเขตขุดดินเลย ต่อให้เป็นระดับต้านหนาว การจะข้ามผ่านระยะทางห้าสิบกิโลเมตรที่ไม่คุ้นเคย ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ดังนั้น ระยะทางห้าสิบกว่ากิโลเมตรนี้ สำหรับมนุษย์ปิงยวนส่วนใหญ่แล้ว เป็นไปได้อย่างยิ่งว่าชั่วชีวิตก็ไม่อาจข้ามผ่านได้

“แน่นอน ที่อื่นอาจจะไม่ได้ แต่รังผึ้งของเราทำได้ ทางตะวันออกเฉียงใต้ของผิงซีหยวน มีค่ายที่อยู่ติดกับสันเขาหงมู่หลิ่งอยู่สองแห่ง แห่งหนึ่งคือเรา อีกแห่งหนึ่งคือค่ายหยางลู่...”