ตอนที่ 220 หนทางยากลำบาก ค่ายอวี้เฉิงประสบเหตุ หลี่เสวียนหลิง

ตอนที่ 220 หนทางยากลำบาก ค่ายอวี้เฉิงประสบเหตุ หลี่เสวียนหลิง

ทางทิศตะวันตกของรังผึ้ง ลานหิมะที่ภูมิประเทศค่อนข้างราบเรียบแห่งหนึ่ง เกวียนล้อเหล็กหกคันต่อกันเป็นแถวยาว กำลังเคลื่อนไปทางทิศตะวันตกอย่างยากลำบากและเชื่องช้า ด้านหน้าสุดของขบวน คือคนกวาดทางหิมะแปดคน ถัดมาเป็นเกวียนล้อเหล็กขนาดเล็กสองคัน แต่ละคันมีคนลากสองคน บนเกวียนแต่ละคันปักธงคันหนึ่ง เขียนคำว่า "รังผึ้ง" และ "หยางลู่" ตามลำดับ

ถัดไปอีกคือเกวียนล้อเหล็กขนาดใหญ่สี่คัน บนเกวียนบรรทุกแร่เหล็กมาเต็มคัน แต่ละคันมีคนสิบกว่าคนช่วยกันลากหรือเข็น ค่อย ๆ เคลื่อนไปข้างหน้า "หงอี่ว์ เจ้าไปลากเกวียนข้างหน้า เปลี่ยนคนมาเข็นข้างหลัง!" เซี่ยหงกำลังเข็นเกวียนอยู่ด้านหลัง เมื่อได้ยินเสียงเรียกของหม่ายง แม้สีหน้าจะดูอ่อนใจอยู่บ้าง แต่ก็ยังรีบเดินไปหน้ารถใหญ่ รับโซ่มาจากมือของคนผู้หนึ่ง สลับตำแหน่งกับเขา แล้วแกล้งทำเป็นออกแรงลากเกวียน

การเข็นเกวียนและการลากเกวียนใช้แรงต่างกัน ดังนั้นจึงต้องสลับตำแหน่งกันบ่อย ๆ สำหรับเซี่ยหงแล้ว น้ำหนักแค่นี้ของเกวียนใหญ่ ไม่ว่าจะเข็นหรือลาก ล้วนต้องออมแรงไว้ ย่อมไม่ถือเป็นภาระอะไร สาเหตุที่เขามีสีหน้าอ่อนใจ หลัก ๆ เป็นเพราะเวลาที่ใช้เดินทาง มันนานเกินไปแล้ว! วันนี้เป็นวันที่สิบสามเดือนสี่แล้ว นับวันดู ตั้งแต่ออกเดินทางวันที่สองจนถึงตอนนี้ พวกเขาลากเกวียนใหญ่เดินไปทางตะวันตกมาสิบเอ็ดวันแล้ว