ตอนที่ 217 ลังเล ก่อนออกเดินทาง ส่งข่าว

ตอนที่ 217 ลังเล ก่อนออกเดินทาง ส่งข่าว

ฐานที่มั่นรังผึ้ง ชั้นบนสุดของตึกหลัก ด้านบนของโถงอันกว้างขวาง พลันมีช่องเปิดออก เฉินอิ้งหยวนร่วงหล่นลงมาจากช่องนั้นเป็นคนแรก อู๋เทียนซิงและเฉินอิ้งป้าทั้งสองคนก็ร่วงตามหลังมาติด ๆ เฉินอิ้งหยวนร่วงลงมาในโถง แล้วตรงขึ้นไปนั่งบนที่นั่งประธานบนยกพื้นสูง ส่วนอีกสองคน แยกย้ายกันไปนั่งทางด้านซ้ายและขวาด้านล่าง

ทั้งสามคนเงียบงันเช่นนี้อยู่นานกว่าสิบนาทีเต็ม สุดท้ายก็เป็นเฉินอิ้งป้าที่ทนไม่ไหว เป็นฝ่ายเปิดปากก่อน

“พี่ใหญ่ ไม่มีอะไรน่าคิดเลย โหวทงพูดมีเหตุผล การชุมนุมสามครั้งก่อนหน้านี้หลี่เทียนฮวาก็ไม่เคยปรากฏตัวเลย ยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ก็ยังบอกยาก ต่อให้ยังมีชีวิตอยู่ เขาก็คงไม่มีความแข็งแกร่งเหลืออยู่เท่าไหร่แล้ว ในขณะที่โหวหู่แห่งเจาหยางกำลังรุ่งโรจน์ดุจดวงตะวันกลางเวหา ลองเปรียบเทียบทั้งสองฝั่งดู ก็ไม่น่าจะเลือกยากหรอกนะ”

เฉินอิ้งหยวนเงยหน้ามองน้องชาย ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าว “เจ้าคิดง่ายไปหน่อย ข้าถามเจ้าที คำสั่งประมุขพันธมิตรที่คุณชายใหญ่ประกาศเมื่อปีที่แล้ว เจ้าคิดว่าเป็นเพราะเหตุใด เป็นเพราะเขาเสียสติไปแล้วจริง ๆ งั้นหรือ?” คำสั่งประมุขพันธมิตร? เฉินอิ้งป้าได้ยินดังนั้นก็ชะงักไป แต่ไม่นานก็นึกขึ้นได้

ปีที่แล้ว ซึ่งก็คือการชุมนุมครั้งที่ผ่านมา คุณชายใหญ่แห่งหล่งซานได้ออกคำสั่งประมุขพันธมิตรข้อหนึ่ง เนื้อหาคือ ให้สิบเอ็ดค่ายในพันธมิตรหล่งโย่ว แต่ละค่ายส่งส่วยแร่เหล็กห้าล้านจิน กระดูกหยกสิบจิน และส่งตัวประกันไปที่หล่งซานอีกค่ายละหนึ่งคน