เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 216 โอสถวิเศษ ออกเดินทาง การเปลี่ยนแปลงของหล่งโย่ว
แตกต่างจากการเข้ามาในอาคารหลักครั้งแรก ครั้งนี้เมื่อมีเฉิงผิงเป็นคนนำทาง ไม่นานเซี่ยหงก็เดินตามบันไดด้านในขึ้นไปยังชั้นสี่ โถงหลักของชั้นสี่ มีลานฝึกยุทธ์ขนาดใหญ่อยู่แห่งหนึ่ง ในเวลานี้กำลังมีคนนับร้อยคนกำลังตั้งหน้าตั้งตาฝึกฝนอยู่ด้านใน หลังจากเฉิงผิงขึ้นมา ท่าทางของเขาก็ดูอึดอัดขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด หากไม่มีอะไรผิดพลาด คนที่สามารถเข้ามาฝึกฝนในนี้ได้ แม้จะไม่ใช่ชนชั้นอภิสิทธิ์ชน แต่อย่างน้อยก็ต้องเป็นสมาชิกในตระกูลอภิสิทธิ์ชน
ไม่นานเฉิงผิงก็นำเขามาถึงห้องเล็ก ๆ ห้องหนึ่งที่อยู่ปีกด้านข้างของชั้นสี่
“ด้านบนของห้องนี้ ก็คือห้องเตาหลอมสำหรับต้มกระดูกหยกครับ ผมพาใต้เท้ามาได้แค่นี้ หัวหน้าค่ายใหญ่ หัวหน้าค่ายรอง แล้วก็ผู้บัญชาการกองกำลังเฉิน วันนี้พวกเขาทั้งสามคนอยู่บนชั้นบนสุดทั้งหมดเลย ใต้เท้าว่าพวกเรา...”
“ชู่ว... อย่าพูดอะไร”
เซี่ยหงขัดจังหวะคำพูดของเฉิงผิงโดยตรง จากนั้นเขาก็หลับตาลง ตั้งใจฟังความเคลื่อนไหวจากด้านบน น่าเสียดายที่ฟังอยู่พักหนึ่ง คิ้วของเขาก็ขมวดมุ่นลง
“บนชั้นบนสุดถึงกับมีเกราะป้องกันเพิ่มเข้ามาด้วย กลัวว่าคนอื่นจะแอบฟังสินะ!”
สิ่งนี้ยิ่งกระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นของเซี่ยหงมากยิ่งขึ้นอย่างไม่ต้องสงสัย โดยเฉพาะเมื่อรู้ชัดว่าตอนนี้บนชั้นบนสุดกำลังต้มกระดูกหยกอยู่ เซี่ยหงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง หันไปมองหน้าต่างของห้องแวบหนึ่ง แล้วก็มุดออกไปทางหน้าต่างโดยตรง
“นายรอฉันอยู่ที่นี่แหละ”