ตอนที่ 206 ร้องขอความเมตตา เทศกาลหานหยวน ผู้นำออกจากด่าน

ตอนที่ 206 ร้องขอความเมตตา เทศกาลหานหยวน ผู้นำออกจากด่าน

ตึก……ตึก……ตึก…… เซี่ยงเหลียงเดินเข้าสู่โถงที่เงียบสงัด ภายในหูมีเพียงเสียงฝีเท้าของตัวเองที่ดังก้อง บรรยากาศอันเคร่งขรึมและสง่างามเช่นนี้ ทำให้จิตใจของเขากลายเป็นประหม่ามากยิ่งขึ้นอย่างไม่ต้องสงสัย อ้อมกระถางยักษ์กลมสามขาไป เขาถึงได้เห็นคนทั้งห้าที่อยู่ด้านหลังโถง

“เป็นอย่างนั้นจริง ๆ ด้วย!”

สวีหนิง หลินไข่ หลูหยาง ทั้งสามคน ล้วนยืนอยู่ด้านล่างสุด อี่ว์เหวินเถาที่เพิ่งจะแสดงอิทธิฤทธิ์อยู่ด้านนอก สังหารสัตว์ปีกตัวนั้น ยืนอยู่ข้างหน้าพวกเขา และด้านหน้าของสี่คนนี้ ยังมีชายหนุ่มชุดดำผู้หนึ่ง ใบหน้าอ่อนโยน หันไปทางประตูใหญ่ กำลังจ้องมองเขาด้วยสายตาที่อมยิ้ม

แม้ว่าเสื้อผ้าที่ชายหนุ่มผู้นี้สวมใส่จะเป็นสีดำเช่นกัน แต่ก็แตกต่างจากชุดรัดรูปของอี่ว์เหวินเถา ของเขาจะหลวมกว่าเล็กน้อย แขนเสื้อทั้งยาวและใหญ่ ที่เอวผูกด้วยแถบผ้าสีชาด ประกอบกับกวนรัดเกล้าที่สลักจากกระดูกอสูร ซึ่งมีลักษณะคล้ายหยกขาว ทำให้เขาทั้งคนดูสง่างามและเยือกเย็นยิ่งขึ้น

“ผู้น้อยเซี่ยงเหลียงจากค่ายเหอฟง คารวะท่านซือเฉิง!”

เมื่อเห็นเก้าอี้สีทองที่ประณีตงดงามบนแท่นสูงด้านหลังคนทั้งห้า เซี่ยงเหลียงก็เข้าใจทันที ถึงฐานะของชายชุดดำผู้นี้ เขาไม่แม้แต่จะคิด ก็คุกเข่าลงตรงหน้าอีกฝ่ายโดยตรง และโค้งคำนับอย่างนอบน้อม

“นับว่ามีสายตาเฉียบแหลมอยู่บ้าง ลุกขึ้นเถอะ เอาเหล็กไขกระดูกเหมันต์มาให้ฉันดูหน่อย”