เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 207 ปรับปรุงแรงงานเกณฑ์ การเปลี่ยนแปลงปีที่หนึ่ง
ทางทิศใต้ของหุบเขาต้าเซี่ย มีบ้านไม้สามชั้นขนาดยักษ์อยู่หนึ่งหลัง บ้านไม้มีความยาวด้านละกว่าร้อยเมตร สร้างอิงผนังหินทิศใต้ของหุบเขา
“พ่อนายและคนทั้งหมดที่มาจากอู่หยวน ถูกจัดให้อยู่ในบ้านไม้หลังนี้ ทางทิศใต้ของบ้านไม้ก็คือทางเข้าเหมือง หลังจากนี้ไปอีกนาน พวกนายก็น่าจะพักอยู่ที่นี่แล้ว”
ชายหนุ่มหน้าตาธรรมดา สวมเสื้อคลุมหนังอสูรยาวสีดำผู้หนึ่ง พาเซี่ยงเหลียงเดินมาถึงหน้าประตูบ้านไม้ ยิ้มและเอ่ยแนะนำให้เขาฟัง
“ขอบคุณใต้เท้าที่นำทาง ผู้น้อยซาบซึ้งใจยิ่งนัก!”
“ไม่ต้องเกรงใจ ฉันมีธุระต้องมาทางนี้พอดี ทางผ่านน่ะ”
เมื่อได้ยินคำขอบคุณของเขา ชายหนุ่มก็ยิ้ม โบกมือเบา ๆ เป็นเชิงปฏิเสธ จากนั้นก็เดินนำเข้าไปในบ้านไม้ เซี่ยงเหลียงมองชายหนุ่ม ภายในใจเต็มไปด้วยความซาบซึ้ง เมื่อครู่พอออกจากอาคารไม้ ก็พบว่าพ่อและคนอื่น ๆ หายไปหมดแล้ว เขาก็เริ่มตามหาไปทั่วหุบเขา แต่บ้านในหุบเขาต้าเซี่ย มีเยอะเกินไปจริง ๆ ทั้งข้างในและข้างนอกอย่างน้อยก็มีหลายพันหลัง เขาหาอย่างไรก็หาไม่เจอ
เขาก็รวบรวมความกล้าไปถามคนอื่นแล้วเหมือนกัน แต่ทุกคนในหุบเขากำลังเฉลิมฉลองเทศกาลหานหยวนอย่างรื่นเริง กำลังกินดื่มหยอกล้อกันอย่างเต็มคราบ แทบจะไม่มีใครอยากสนใจเขา อย่างมากก็แค่ชี้ทางให้ เขาหาอยู่ตั้งนานก็ยังหาตำแหน่งไม่ถูก ในตอนนั้นเอง ชายหนุ่มตรงหน้านี้ก็ปรากฏตัวขึ้น เมื่อรู้ว่าเขากำลังตามหาคนที่มาจากอู่หยวน ไม่เพียงแต่บอกทางให้ แต่ยังพาเขามาอย่างเอาใจใส่อีกด้วย