กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 205 เจ้ากรมออกจากด่าน โอกาสมอบของวิเศษ
ไม่ต้องพูดถึงอสูรเหมันต์ประเภทสัตว์ปีก ผู้คนต้าเซี่ยไม่เคยเห็นมาก่อนจริง ๆ คิดดูก็ปกติ ต้าเซี่ยตั้งอยู่ที่ก้นหุบเขาแต่แรก สันเขาหงมู่หลิ่งทางทิศตะวันตก ที่ราบผิงซีหยวนทางทิศเหนือ รวมถึงแม่น้ำสิงเหอทางทิศใต้ อาณาบริเวณกว้างใหญ่นี้ ล้วนตั้งอยู่ก้นหุบเขาทิศตะวันตกของเขาซวงหลง โอกาสมากที่จะเป็นแอ่งกระทะ
อสูรเหมันต์ประเภทสัตว์ปีกอาศัยอยู่บนที่สูงส่ง อย่างแย่ก็เป็นพื้นที่ประเภทจุดสูงสุดของภูเขา ภูมิประเทศที่ต้าเซี่ยตั้งอยู่ กำหนดไว้แล้วว่าจะพบเจอพวกมันได้น้อยมาก วันนี้ไม่รู้ด้วยเหตุใด กลับมีหลงเข้ามาตัวหนึ่งอย่างไม่คาดคิด
“ลนลานอะไรกัน ธนูบนหลังพวกนายเอาไว้กินข้าวเปล่าหรือไง!”
“ง้างธนูขึ้นสาย เตรียมพร้อม!”
“อย่ามัวแต่เหม่อลอยให้ฉันเห็น รีบหยิบอาวุธ ทำงาน!”
…………
แม้จะเป็นการพบเห็นครั้งแรก แต่สัญชาตญาณที่หล่อหลอมมาจากการล่าอสูรระยะยาว ก็ยังทำให้หลัวหยวน สวีหนิง หลินไข่ และหลูหยางทั้งสี่คนตอบสนองได้ทันที พอทั้งสี่คนเอ่ย สี่หน่วยย่อยที่เพิ่งมารวมตัวกันใต้บ้านไม้ รวมสมาชิกทีมล่าอสูรสองร้อยคน ล้วนดึงคันธนูแกนเหล็กจากด้านหลังอย่างรวดเร็ว พาดลูกศร เงยหน้าจ้องมองนกล่าเหยื่อที่บินมาจากบนฟ้า
“กี้ซ…………”
ขณะเดียวกัน เสียงร้องแหลมสูงก็ดังขึ้นอีกครั้ง ระยะห่างระหว่างเงาดำวูบวาบนั้นกับยอดบ้านไม้เหลือไม่ถึงสองร้อยเมตรแล้ว แม้จะเป็นเวลากลางคืน แต่มีแสงไฟจากบ้านไม้สาดส่อง ประกอบกับสัตว์ปีกตัวนั้นมีขนาดใหญ่โต ทุกคนที่อยู่ด้านล่างจึงมองเห็นรูปร่างของมันได้อย่างชัดเจน