กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 204 ถึงบ้าน, กระสับกระส่าย, สัตว์ปีก
ปีต้าเซี่ยที่หนึ่ง วันที่สามสิบเดือนสิบสอง เพิ่งเข้าสู่ยามค่ำคืน
“ออกเดินทาง!”
สวีหนิงออกคำสั่ง กลุ่มคนแห่งเขาอู่หยวนที่เก็บของมาตลอดทั้งคืน ก็ก่อตัวเป็นขบวนอันยิ่งใหญ่ ออกเดินทางจากยอดเขาจงหยวน หน่วยชิงเจียวของหลินไข่ นำสามหน่วยระดับต่ำเบิกทาง ตามด้วยสามหน่วยระดับต่ำคอยคุ้มกันรถลากคนละคัน ถัดมาก็คือคนห้าพันกว่าคนจากสี่ค่ายอย่างเฟยหู่ สุดท้ายก็ให้หน่วยตงหยางของหลูหยาง นำอีกสามหน่วยปิดท้าย ส่วนสวีหนิงก็นำหน่วยเฮยเจี้ยนของตนเอง รับผิดชอบลาดตระเวนคุ้มกันอยู่ที่ปีกข้าง
ขบวนต้องเดินไปทางทิศตะวันตกเลียบฝั่งเหนือของแม่น้ำสิงเหอก่อนประมาณสิบห้ากิโลเมตร รอจนมองเห็นกำแพงเขาฝั่งตะวันตกของเขาซวงหลง แล้วเดินขึ้นเหนือไปตามกำแพงเขาอีกสิบสามกิโลเมตร ก็จะถึงฐานที่มั่นหุบเขาซวงหลงแล้ว ระยะทางยี่สิบเจ็ดกิโลเมตร หากเป็นสวีหนิงเพียงคนเดียว คาดว่าไม่ถึงครึ่งชั่วโมง แต่สำหรับคนหกพันกว่าคน ย่อมต้องช้ากว่ามาก
“ครึ่งชั่วโมงเพิ่งเดินไปได้สี่กิโลเมตร หากไม่มีอะไรผิดพลาด คาดว่าต้องใช้เวลาเดินจนสุดทางกว่าสามชั่วโมง ความเร็วระดับนี้ก็ออกจะช้าไปหน่อย ไปเร่งหน่อย!”
สวีหนิงที่เคลื่อนที่อยู่ตรงปีกข้าง มองดูความเร็วในการเดินทัพอันเชื่องช้าของฝูงชน คิ้วก็ขมวดเล็กน้อย เอ่ยสั่งการลูกทีมที่อยู่ด้านข้างสองสามคน
“ขอรับ ใต้เท้า!”
คนสิบกว่าคนรีบกระจายตัวไปตามจุดต่างๆ ของขบวนทันที แล้วส่งเสียงเร่งเร้าเสียงดัง
“เร็วเข้าหน่อย อย่าชักช้าอืดอาด รีบเดินเข้า”