เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 151 บุกเบิก เซี่ยชวนผู้เติบโต
ปีต้าเซี่ยที่หนึ่ง วันที่สามเดือนสาม เพิ่งจะเข้าสู่ยามวิกาล โถงหลักบนชั้นสองของบ้านไม้ มีผู้คนนับร้อยมารวมตัวกันอย่างมืดฟ้ามัวดิน ตรงกลางสุด สมาชิกทีมล่าอสูรทั้งหมดซึ่งนำโดยเซี่ยชวน รวมทั้งสมาชิกระดับแกนนำของทีมเก็บรวบรวม ทีมตัดฟืน สำนักพัสดุค่าย และโรงช่างฝีมือ รวมแล้วหลายสิบคนกำลังถกเถียงกันอย่างเผ็ดร้อน คนรอบข้างต่างก็เงี่ยหูฟังเนื้อหาที่พวกเขากำลังพูดคุยกัน
“ทำไมถึงขยายอาณาเขตไปทางทิศใต้ได้อย่างเดียว ทิศอื่นไม่ได้เหรอ”
“อาณาเขตที่ต้าเซี่ยเราสำรวจและกำหนดไว้ในปัจจุบัน โดยมีหุบเขาเป็นจุดเริ่มต้น เลียบกำแพงภูเขาไปทางทิศเหนือสี่กิโลเมตรก็ถึงป่าไผ่ลูกศร; ไปทางทิศตะวันตกคือหงมู่หลิ่ง ตอนนี้ทีมล่าอสูรเพิ่งจะเข้าไปลึกแค่สองกิโลเมตรเท่านั้น; ภูเขาซวงหลงซานทางทิศตะวันออกก็สูงเกินไป แถมในป่าทึบก็ต้องไม่มีที่ตั้งของมนุษย์แน่ เพราะงั้น เลยมีแต่ทิศใต้เท่านั้น!”
ข้างเตาไฟในโถงหลัก มีแผ่นไม้ตั้งอยู่แผ่นหนึ่ง บนนั้นใช้ถ่านหินวาดโครงร่างของอาณาเขตที่ต้าเซี่ยสำรวจและกำหนดไว้ในปัจจุบัน เซี่ยชวนตอบไปพลาง ใช้มือชี้อาณาเขตที่ต้าเซี่ยครอบครองอยู่ในปัจจุบันให้ทุกคนดูไปพลาง
“เลียบกำแพงภูเขาไปทางทิศใต้ประมาณหกกิโลเมตร ก็ถึงที่ตั้งเดิมของต้าเซี่ย หรือก็คือเนินดินตรงนั้น ถัดจากเนินดินลงไปทางใต้ ก็คือพื้นที่ที่พวกเราไม่คุ้นเคยเลยแม้แต่น้อย!”