ตอนที่ 150 รั้วไผ่เขียวและหินทำเครื่องหมาย การขยายอาณาเขต

ตอนที่ 150 รั้วไผ่เขียวและหินทำเครื่องหมาย การขยายอาณาเขต

การระงับกิจกรรมนอกค่ายทั้งหมด ไม่ใช่เพราะเกาอวี้แขกที่ไม่ได้รับเชิญเพียงอย่างเดียว หลังจากฆ่าพวกเฮ่อเหมิ่งเสร็จ ตัวเซี่ยหงเอง ก็มีความคิดนี้อยู่แล้ว แม้จะแสดงความแข็งแกร่งของตัวเองต่อหน้าอี่ว์เหวินฮู่ไปแล้ว แต่ท้ายที่สุดแล้วค่ายจิ้งเซียนจะมีปฏิกิริยาอย่างไรต่อไป เขาก็ยังไม่แน่ใจ อย่างไรเสีย นั่นก็ตั้งยี่สิบห้าชีวิตเชียวนะ

แถมยังไม่ใช่คนธรรมดา ขอบเขตขุดดินยี่สิบสามคน ขีดจำกัดของขอบเขตขุดดินที่เริ่มปรับสภาพผิวหนังแล้วอีกสองคน ตายทีเดียวเยอะขนาดนี้ เกรงว่าหากเป็นค่ายอื่น ก็ถือว่าเป็นความสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่เลยทีเดียว

“ถ้าทนได้ก็ดีที่สุด แต่ถ้าทนไม่ไหวละก็...”

ในห้องชั้นสาม เซี่ยหงที่กำลังชโลมเลือดอสูรลงบนร่างอย่างช้า ๆ นัยน์ตาเหลือบมองขึ้นเล็กน้อย หลังจากประมือกับอี่ว์เหวินฮู่ บวกกับเรื่องระดับต้านหนาวที่ได้รู้จากปากเกาอวี้ ในเวลานี้ สิ่งเดียวที่เขาหวาดระแวงค่ายจิ้งเซียน ก็คงจะเป็นฐานประชากรจำนวนมหาศาลของอีกฝ่าย แน่นอน ความหวาดระแวงนี้ สำหรับเซี่ยหงแล้ว ก็ถือเป็นสิ่งยั่วยวนใจได้เช่นกัน

“ประชากรของต้าเซี่ย ยังน้อยเกินไป!”