กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 144 ทำลายผู้อื่นเพื่อประโยชน์ตน เฮ่อเหมิ่งคลุ้มคลั่ง
“ไม่ต้องสนใจเถิงเจียว ยิงไอ้โง่สองคนนั่นให้ตายก่อน อย่าให้พวกมันลากอสูรเหมันต์มาทางนี้!”
ฟิ้ว……… ลูกศรเหล็กพุ่งเข้ามาอย่างกะทันหัน เซี่ยชวนรีบเอียงหัวหลบ ลูกศรเหล็กนั่น แทบจะเฉียดหนังศีรษะของเขาบินผ่านไป หันกลับไปมองแวบหนึ่ง ก็เห็นต้นไม้ใหญ่ด้านหลังถูกลูกศรเหล็กยิงทะลุ
หน้าผากของเซี่ยชวนก็มีเหงื่อเย็นผุดขึ้นมา ในใจรู้สึกหวาดผวา โชคดีที่เมื่อครู่หลังจากโยนคบไฟทิ้งไป เขาก็หันหลังวิ่งไปทางทิศตะวันออก มุ่งหน้าไปยังทิศทางที่เซี่ยหงอยู่ทันที ไม่อย่างนั้น ลูกศรดอกนี้คงทะลุร่างเขาไปแล้ว เฮ่อเหมิ่งคนนี้ ถึงกับตั้งใจจะฆ่าคนเลยงั้นหรือ!
ไม่ใช่แค่เฮ่อเหมิ่ง พลธนูพวกนั้นที่กำลังรุมล้อมเถิงเจียวเมื่อครู่ พอได้ยินคำสั่ง ก็ไม่สนใจเถิงเจียวตัวนั้นแล้วจริง ๆ ล้วนหันเหทิศทาง เป้าหมาย เปลี่ยนเป็นหลัวหยวนและเซี่ยชวนที่อยู่ทางทิศเหนือและใต้ ฟิ้ว……ฟิ้ว……ฟิ้ว……… เพียงพริบตาเดียว ลูกศรเหล็กก็พุ่งเข้าใส่ทั้งสองคนอย่างบ้าคลั่งราวกับห่าฝนดาวตก
นีคือลูกศรที่ยิงมาจากยอดฝีมือขอบเขตขุดดินกว่ายี่สิบคนเชียวนะ อีกทั้งระยะห่างของทั้งสองฝ่ายยังห่างกันเพียงร้อยกว่าเมตร เช่นเดียวกับที่ค่ายต้าเซี่ยให้ความสำคัญกับการยิงธนู พวกค่ายจิ้งเซียนกลุ่มนี้ ก็มีฝีมือยิงธนูที่ยอดเยี่ยมอย่างยิ่ง เซี่ยชวนและหลัวหยวน ก็ตกอยู่ในสภาพทุลักทุเลขึ้นมาทันที