กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 145 ฆ่าคน แสนสาหัส
รอบนอกหงมู่หลิ่ง ปัง... ต้นไม้ใหญ่ที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางแปดเมตรกว่าต้นหนึ่ง พังทลายลงมาเสียงดังสนั่น สวีอันนวดแขนที่ปวดเมื่อย มองดูต้นไม้ใหญ่หลายต้นที่โค่นล้มอยู่บริเวณใกล้เคียง วางเลื่อยเหล็กในมือลง หัวเราะพลางกล่าวว่า
“ต้นที่สิบสามแล้ว คืนนี้น่าจะมีเกือบเจ็ดหมื่นจินแล้วมั้ง”
“น่าจะถึงอยู่นะ!”
หลิวหยวนที่อยู่ตรงข้ามพยักหน้า บนใบหน้าก็เผยรอยยิ้มเช่นกัน แต่เมื่อนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ รอยยิ้มก็หุบลงไป กล่าวว่า “จินหลิ่นเก้าต้น จูซวงสี่ต้น ลองคำนวณดูก็เพิ่งจะได้แต้มคุณูปการแค่ 31 แต้ม พวกเราแบ่งกันคนละ 15 แต้ม ก็ยังช้าเกินไปอยู่ดี” ต้นจินหลิ่น 2000 จินนับเป็นหนึ่งแต้มคุณูปการ ต้นจูซวง 4000 จินนับเป็นหนึ่งแต้ม จินหลิ่นเก้าต้นเมื่อครู่เกือบทั้งหมดล้วนเป็นหกพันจิน จูซวงสี่พัน เมื่อแปลงค่าดูก็เป็นแต้มคุณูปการเท่านี้จริง ๆ
“ถ้าสามารถเข้าไปในทีมล่าอสูร ออกไปล่าอสูรเหมันต์กับหัวหน้าค่ายได้เหมือนกับพี่นายก็ดีสิ แต้มคุณูปการนั่น ก็จะได้มาเร็วขึ้นแล้ว”
เมื่อฟังออกถึงความอิจฉาที่หลิวหยวนมีต่อสวีหนิงผู้เป็นพี่ชาย บนใบหน้าของสวีอันก็เผยรอยยิ้มภาคภูมิใจออกมาเช่นกัน ทว่าในรูม่านตา สิ่งที่มีมากกว่านั้น ก็คือความอิจฉาเช่นเดียวกัน