กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 143 ของที่ได้มาเปล่า ๆ ป่วนให้พัง
วันที่ยี่สิบสองเดือนสองปีต้าเซี่ยที่หนึ่ง ชั้นสองของบ้านไม้ หน้าประตูสำนักพัสดุค่าย
“ดาบเล่มนี้ หกร้อยกว่าจิน ทรงพลังจริง ๆ เลย!”
“ดาบมีไว้ติดตัวสำหรับสู้ระยะประชิด ธนูแกนเหล็กสิบสือคันนี้สิถึงจะร้ายกาจกว่า”
“พี่เขยฉันบอกว่า ตอนออกไปล่าอสูรกับหัวหน้า โดยพื้นฐานแล้วพวกเราไม่ค่อยมีโอกาสได้ต่อสู้ระยะประชิดหรอก ส่วนใหญ่ก็ใช้ธนูนี่แหละ”
…………
หลินไข่และสวีหนิงมีสีหน้าตื่นเต้น ทำท่าทางแกว่งดาบใหญ่และคันธนูแกนเหล็กในมือไปมาไม่หยุด บางครั้งก็มีเสียงกระซิบกระซาบดังออกมา สมาชิกขอบเขตตัดฟืนที่นำทรัพยากรมาส่งที่สำนักพัสดุค่าย เมื่อเห็นทั้งสองคน และอาวุธในมือของพวกเขา ในแววตาก็อดไม่ได้ที่จะเผยความอิจฉาริษยาออกมา แม้แต่สือผิงที่เพิ่งแจกจ่ายอาวุธให้ทั้งสองคน ก็ยังมองพวกเขาด้วยสายตาอิจฉาเป็นระยะ ๆ
คนในค่ายเกือบทุกคนต่างก็รู้ดีแล้วว่า สามคนที่ทะลวงขอบเขตขุดดินพร้อมกันเมื่อวานซืน นอกจากเฉิงเฟิงที่ยังต้องนำทีมเก็บรวบรวมต่อไปแล้ว หลินไข่และสวีหนิง ต่างก็ถูกเลื่อนขั้นให้เข้าทีมล่าอสูรแล้วทั้งคู่ สำนักพัสดุค่าย โรงช่างฝีมือ ทีมล่าอสูร ทีมตัดฟืน ทีมเก็บรวบรวม