เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“โจรภูเขาชาวนา?”
อาเต๊าชะงักไป รู้สึกว่าชื่อนี้คุ้นหูเป็นอย่างยิ่ง จึงกล่าวว่า
“ไม่ว่าจะชื่ออะไรก็ตาม พาเราไปดูหน่อยเถิด”
ขบวนเสด็จเคลื่อนออกจากเมือง มาถึงค่ายเชลยศึกแห่งหนึ่ง อาเต๊ามองเหล่าโจรภูเขาและโจรม้าจำนวนมหาศาล แล้วคิดในใจว่า “โจรในดินแดนตะวันตกช่างมีมากมายจริง ๆ”
ไม่นานนัก กวนหินก็นำหัวหน้าโจรภูเขาชาวนาเข้ามา แล้วตวาดสั่งให้เขาคุกเข่าคารวะ
อาเต๊ามองบุคคลตัวเล็ก ๆ ที่แม้แต่ระบบยังไม่ประกาศแจ้งเตือน แล้วถามว่า “ได้ยินว่าพวกเจ้ามักช่วยเหลือคนยากจนหรือ?”
หัวหน้าโจรผู้นั้นตอบว่า “ทูลฝ่าบาท พวกเรามักส่งน้ำให้คนยากจน พวกเราเป็นคนดีนะพ่ะย่ะค่ะ”
อาเต๊าถามต่อว่า “แต่พวกเจ้าก็ปล้นสะดมกองคาราวานที่เดินทางผ่านไปมา นั่นเป็นความผิด”
หัวหน้าโจรผู้นั้นกล่าวว่า
“ฝ่าบาท กษัตริย์แห่งแคว้นเชอซือเรียกเก็บภาษีอย่างโหดเหี้ยม พวกเราจึงทำได้เพียงเข้าป่า การปล้นสะดมกองคาราวานก็เพื่อให้มีชีวิตรอดพ่ะย่ะค่ะ”