กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“จ้าวจูล่งหรือ?”
สวี่เซิ่งได้ยินก็ชะงัก จากนั้นหน้าซีดตกใจสุดขีด ตะโกนว่า “จูล่ง เจ้ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?”
จูล่งควบม้าไปข้างหน้า กล่าวเสียงเข้ม “รีบลงจากม้าแล้วยอมจำนน!”
สวี่เซิ่งรู้ตัวว่าไม่ใช่คู่ต่อสู้ แต่ที่นี่คือใจกลางง่อก๊ก เป็นถิ่นของตนเอง จึงไม่จำเป็นต้องยอมจำนนเลย เขาครุ่นคิดแล้วก้าวไปข้างหน้าตะโกนดัง
“จูล่ง ข้ารู้มานานแล้วว่าเจ้ากล้าหาญ ข้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเจ้า หากเจ้าจัดการกองทัพวุยที่อยู่ข้างหลังกองทัพข้าได้ ข้าจะยอมจำนนทันที!”
จูล่งหัวเราะ “งั้นเรารอสักครู่ก็แล้วกัน! หลังจากติงเฟิ่งถูกจับ กองทัพวุยก็จะมาที่นี่เอง!”
สวี่เซิ่งได้ยินก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก ในใจคิด “ข้าช่างฉลาดโคตร ๆ!”
*******
อีกด้านหนึ่ง