กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
อาเต๊าคาดไม่ถึงเลยว่าเล่าปี่จะพูดตรงถึงเพียงนี้ จึงกระอักกระอ่วนอยู่บ้าง แต่พอนึกถึงความบ้าคลั่งเมื่อคืนก็รู้สึกว่าไม่แปลกอะไร
ครั้นนึกย้อนไปถึงเรื่องที่เล่าปี่เคยสอนตนว่าอย่ารังเกียจที่เสี่ยวเฟิ่งมีหน้าอกเล็ก เขาก็หัวเราะแล้วกล่าวว่า
“ก็บรรยากาศมันพาไป อีกอย่าง เมื่อคืนคนเยอะอยู่สักหน่อย เสียงเอะอะก็ย่อมดังเป็นธรรมดา!”
เล่าปี่แค่นเสียงอย่างไม่พอใจ
“คนเยอะรึ? คนเยอะแล้วมีประโยชน์อะไร! เจ้าทำหลานให้ข้าสักคนสิ! จะมีไอ้นั่นไว้ทำไม ออกแรงเสียมากมาย ร้องเสียลั่น แล้วได้ประโยชน์อันใด!”
“ประโยชน์อันใดรึ? ก็เอาไว้หาความสุขอย่างไรเล่า!”