เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“เฮ่อ…” อาเต๊าถอนหายใจ “ซุนกวนนี่มันเป็นตัวปัญหาที่ทำให้ใครต่อใครวางใจไม่ได้จริง ๆ! อีกอย่างก็ไม่ได้มีความสามารถอะไร ตอนนี้จะมาโวยวายก่อเรื่องอะไรกัน!”
เขาขึ้นหลังม้า กระตุ้นท้องม้าเบา ๆ แล้วค่อย ๆ มุ่งไปยังเมืองฉางอัน
ทหารทำไร่นาคนนั้นยืนอยู่ในทุ่งนานแสนนาน มองตามอ๋องเจี้ยนเย่จากระยะไกลอย่างอาลัย แล้วพูดอย่างเสียดายว่า “รู้อย่างนี้ข้าพูดว่าดาบหนักห้าสิบชั่งตั้งแต่แรกก็ดี… โม้เกินไปแล้ว!”
ไกลออกไป หวงเฮ่าหันกลับไปมองแล้วกล่าวว่า “ทหารทำไร่นาคนนั้นยังมองมาทางนี้อยู่เลย!”
อาเต๊าได้ยินจึงว่า “ท่าทางเป็นคนมีไฟอยากก้าวหน้าดีนี่ เจ้าหารเวลาสอบถามดูหน่อยสิ ดูว่าเขาเหมาะจะเข้าร่วมกองทัพ เข้ารับราชการ หรือเข้าตี้ทิง”
หวงเฮ่าพยักหน้า “ได้ขอรับ”
พูดจบ ในดวงตาก็วาบแววสังหารขึ้นแวบหนึ่ง