กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ไม่คาดคิดงั้นหรือ?”
เล่าปี่ครุ่นคิดแล้วส่ายหน้าเบา ๆ “ช่างเถอะ ถึงแม้องค์โอรสสวรรค์จะสวรรคตระหว่างทางแทบจะทำให้ได้ทั้งสองอย่าง แต่ข้าก็ไม่ยอมแบกความจริงเรื่องปลงพระชนม์จักรพรรดิไว้กับตัวจริง ๆ”
อาเต๊าเลิกคิ้ว “ความจริงหรือ? ไม่ใช่ชื่อเสียงหรือ?”
เล่าปี่เดินไปมา “ถึงข้าเคยพูดว่าองค์โอรสสวรรค์สวรรคตท่ามกลางกองทัพที่อลหม่านก็ดีอยู่ แต่ข้าไม่ยอมลงมือเอง อืม และก็ไม่ยอมให้เจ้าลงมือด้วย”
เขาเห็นอาเต๊าครุ่นคิด จึงพูดอีกว่า “และก็ไม่ยอมให้ขุนนางฮั่นลงมือ!”
อาเต๊ากลอกตา “เสด็จพ่อช่างอยากได้ทั้งสองอย่างจริง ๆ!”
“งั้นให้เคาทู…”
“เคาทูก็เป็นขุนนางฮั่น!”
“ช่างเถอะ” อาเต๊าจำใจ “ปล่อยเขาไปเถอะ บางทีโจผีอาจมีจุดประสงค์อื่น”