กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เมื่อเห็นพวกเขากระวนกระวายใจเช่นนั้น อาเต๊ายกมือทั้งสองขึ้น กล่าวเสียงดัง “กวนจงอยู่ตรงนั้น การทำนาหลวงหนีไปไม่ได้! ทุกคนใจเย็นๆ ก่อน ฟังข้าพูดก่อน! ธัญพืชทั้งห้าในกวนจงใกล้จะสุกแล้ว พอหลังสงครามแบ่งที่ดินให้ พวกเจ้าก็กวาดล้างได้ทันที!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ทุกคนก็เงียบลง สายตาคู่แล้วคู่เล่าจับจ้องมาที่อาเต๊า
เยว่จี๋ถามร้อนรน “พอกวาดล้างแล้ว ก็เป็นของพวกข้าหรือ?”
“ในเมื่อแบ่งที่ดินให้เจ้าแล้ว ย่อมเป็นของเจ้า แต่ปีหน้าต้องลงมือทำนาเองถึงจะมีผลผลิตเก็บเกี่ยว!”
เช่อลี่จี๋ได้ยินถึงกับยกเท้าขึ้น รีบพูด “ท่านอ๋อง สั่งเถิด ออกศึก! ออกศึกเดี๋ยวนี้เลย!”