เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ตามสายตาของลิบองทอดต่อไปเรื่อยๆ ไกลออกไปพันหลี่ — ที่ราบถงเหลา
ฮูหยินจู้หรงควบม้าออกไปอย่างรวดเร็ว วิ่งไปเต็มๆ สิบกว่าหลี่จึงหยุด หันกลับไปมองเห็นเหลือทหารม้าเพียงร้อยกว่านาย เศร้าใจว่า “กองทัพใหญ่แปดพันของเผ่าเรา เหลือเพียงคนไม่กี่คนเช่นนี้หรือ”
ทหารม้าคนหนึ่งตอบว่า “ฮูหยิน คนและม้าจำนวนมากหนีเข้าป่าเขาทั้งสองข้างไปแล้ว คงอีกสักพักก็จะกลับมา”
ฮูหยินจู้หรงถอนหายใจ มองไปทางเหนือไกล เห็นกองทัพฮั่นไม่ได้ไล่ตามมา จึงวางใจ ดึงบังเหียนให้ม้าเดินช้าๆ กลัวม้าศึกจะเหนื่อยตาย
ทหารที่เหลือรอดเดินต่ออีกหนึ่งชั่วยาม ทหารชนเผ่าคนหนึ่งชี้ไปข้างหน้าพลางตะโกนลั่น “ข้างหน้ามีคนหัวเต็มไปด้วยขนไก่ ดูเหมือนจะเป็น…ราชันคนเถื่อน!”
“ข้าเห็นตั้งนานแล้ว…”
ทหารชนเผ่าได้ยินดังนั้นก็ไม่พูดอะไรอีก