กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ทหารม้าได้ยินดังนั้นก็ตะโกนว่า “กองพันพันคนสองกองของฝ่ายเราทางเหนือถูกพวกเจ้าฆ่าจนสิบส่วนเหลือไม่ถึงหนึ่ง บัดนี้พวกเจ้าพ่ายแพ้ยับเยินแล้ว ถึงเพิ่งคิดจะยอมจำนนเพื่อรักษาชีวิตหรือ? อย่าหวังเลย!”
หยางเฟิงตกใจอย่างยิ่ง ตะโกนว่า “เรื่องจริงนะ! พอพวกเราเห็นกองทัพฮั่นเข้าโจมตี ก็ยอมจำนนทันที!”
ทหารม้าเดือดดาล “เช่นนั้นก็สมควรตายอยู่ดี!”
จูล่งนึกถึงคำกำชับของอาเต๊า รู้ว่าหยางเฟิงมีใจยอมจำนนจริง จึงยกมือห้ามแล้วกล่าวว่า “อ๋องเจี้ยนเย่มีคำสั่ง หากหยางเฟิงยอมจำนน ให้ไว้ชีวิตเขาได้!”
หยางเฟิงได้ยินก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก นำทหารใต้บังคับบัญชาคุกเข่าอยู่ริมทาง ท่ามกลางฝุ่นที่กองทัพฮั่นพัดฟุ้งขึ้นมา ได้แต่โขกศีรษะลงกับพื้นอย่างเงียบงัน