กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หวงเฮ่ากล่าวด้วยเสียงหนักแน่น “หม่าหยง!”
อาเต๊าย่อมจำหม่าหยงได้ คนคนนี้เองที่วางแผนให้เจ้าเมืองหลงโย่วชะลอการยอมจำนน ในประวัติศาสตร์ก็เพราะแผนนี้จึงหลีกเลี่ยงการที่ขงเบ้งเคลื่อนทัพไปโจมตีหลงโย่วได้
“คนผู้นี้มีความกล้าหาญและสายตา ท่าที และยุทธศาสตร์ล้วนไม่ธรรมดา ส่งเขาไปเหอเท่าถือว่าเหมาะยิ่งนัก เจ้าหนูเฮ่า คนที่เจ้าแนะนำมาไม่เลวเลย!”
“ขอบพระทัยท่านอ๋องที่ทรงชม กระหม่อมจะส่งคนไปอำเภออี้เพื่อส่งคำสั่งให้เขารีบมาซั่งกุยโดยเร็ว”
******************
ยามบ่าย
อาเต๊ามาถึงห้องทรงพระอักษรของเล่าปี่ เห็นบนโต๊ะมีแผ่นไม้ไผ่กองใหญ่ ข้างโต๊ะยังมีม้วนไม้ไผ่อีกกว่าร้อยม้วน แต่ไม่เห็นเงาเล่าปี่ จึงกวาดตามองไปรอบ ๆ
แล้วก็เห็นเล่าปี่นอนหงายแผ่หลาอยู่บนตั่ง ปล่อยตัวปล่อยใจไม่สนอะไร